Geçen sezonun ikinci yarısından bu yana kötü oynanan her maçın ardından hedef tahtasına konan bir numaralı isim Sergio Oliveira oldu.
Oyuncunun profili ısrarla savunma kurgusundan uzak, statik oynayan ve topu koşturan bir isim olarak lanse edildi. Sergio, tempolu bir oyuncu olmasa da, pas arası ve doğru yer tutma noktasında son derece kaliteli bir oyuncu. Partneri Torreira ile ikili uyumu da geçen sezon gelen şampiyonluktaki en önemli etmenlerden biri.
Bir oyuncunun saha içerisinde şiddetli koşularının muadillerine göre az olması, onu bölgesinde geçirgen kimlikte bir oyuncu tipi kılmaz. Standardı Avrupa arenası olan bu tarz oyuncular; gerek önsezileri, gerekse zamanlama becerileriyle bir çok pozisyonu henüz başlamadan bitirebilirler. Elbette Sergio'dan 12 km koşmasını beklemezsiniz, ancak merkezde ortaya koyduğu oyun aklı sizi hem hücumda hem de savunmada işler kılar. Bazen tempolu maçlarda topa basan, takıma nefes aldıran, bir sonraki atağın doğru boşluklardan şekillenmesini sağlayan oyuncular "90 dakika sahada yoktu, 2 hareketle maçı çözdü" diye anlatılır. İkinci bölgede bağlantıyı sağlayan oyuncunuz bu kalibrede olursa, ön hattın üstündeki kreatiflik baskısını da paylaştırarak yükü azaltmış olursunuz.
Dünkü Kopenhag maçı özelinde; oyuna girdikten sonra topla kat ederek rakibi üzerine çektiği sekanslar, yerleşimi bozduran tek topları, kritik anlarda isabetli ayağa çıkışlarıyla sahaya koyduğu aklı yok saymak, büyük hakkaniyetsizlik olur. Kerem Demirbay'ın oyunun ruhuna, nispeten daha tempolu yaklaşımı; Sergio'nun derinliğini taca çıkarmamalı. Çünkü Şampiyonlar ligi serüveninde bu akla ihtiyacımız olacak.
0 Yorumlar